Savaş Sanatı

1. Profesyonel Ordular Devletleri ve Bireyleri Bozar

Bir şey yapmak isteyen adam, önce tüm gayretiyle hazırlanmalı ki ((fırsat belirdiğinde)) hedeflediği şeyi gerçekleştirmeye hazır olsun.

Doğasında bozulma vardır. Savaş, meslek olarak yapıldığında, bireyleri doğrudan yozlaştırır ve devleti tehlikeye atar. Sürekli istihdam veya yağma ihtiyacıyla hareket eden profesyonel askerler, açgözlü, aldatıcı ve şiddet yanlısı hale gelir; bu da onları iyi bir toplum için uygun olmayan bireyler yapar. Bu durum, askerlik hizmetinin kariyer değil, vatandaşlık görevi olduğu eski idealle keskin bir tezat oluşturur.

Devletler için tehlike. Böyle profesyonel ordular, hem cumhuriyetlerin hem de krallıkların istikrarına doğrudan tehdit oluşturur. Kendi çıkarları için çatışmaları uzatmaya veya yeni savaşlar başlatmaya teşvik edilirler; barış zamanında ise haydutluğa başlar veya iktidarı ele geçirirler. Tarih bunun acı uyarılarını sunar:

• Kartacalı askerler kendi devletlerine karşı döndü.
• Kiralık asker kaptanı Francesco Sforza Milano’yu ele geçirdi.
• Roma Praetoryan Muhafızları, profesyonel bir güç olarak imparatorları tahta çıkaran ve yıkan güç oldular.

Erdemin aşınması. Profesyonel askerlere bağımlılık, sağlıklı bir devlet için gerekli vatandaş erdemini aşındırır. Vatandaşlar silahsız ve kayıtsız hale gelir, özgürlüklerini koruyan savaşçı ruh ve öz güveni kaybederler. Bu bağımlılık, devletin savunmasını halkın ortak iradesi yerine birkaç kişinin çıkarına bırakır; böylece hem iç tiranlığa hem de dış saldırılara karşı savunmasız kalır.

2. Vatandaş Milisleri Güçlü Devletin Temelidir

Vatandaşlarının veya tebaasının yasalar ve düzenlemelerle taşıdığı silahlar asla zarar vermez, aksine her zaman bir fayda sağlar ve bu silahlar sayesinde şehir daha uzun süre bozulmadan korunur.

Vatandaşlık görevi, meslek değil. İyi düzenlenmiş bir cumhuriyet veya krallık, vatandaşlarının veya tebaasının savaşı tek meslek haline getirmesine asla izin vermemelidir. Askeri eğitim barış zamanında bir egzersiz, savaşta ise şan için bir zorunluluk olmalıdır. Böylece askerler sivil hayata entegre kalır, çatışma sona erdiğinde mesleklerine ve ailelerine dönerler.

Özgürlüğün korunması. Vatandaş orduları ya da “düzenlemeler”, devlet için en güvenilir savunmadır. Kolayca yozlaşabilen ve işverenlerine karşı dönebilen paralı askerlerin aksine, silahlı vatandaşlar ülkelerine ve yasalarına bağlıdır. Roma Cumhuriyeti, kendi vatandaşlarıyla silahlanarak yüzyıllarca özgür kaldı; silahsız şehirler ise genellikle onlarca yıl içinde düştü.

Birlik ve güç. Düzenli bir sistem, halk içinde birlik ve güç oluşturur. Savaşçı ya da bölünmüş bir ülkede bile, faydalı silahlar ve disiplinli liderlik, yıkıcı enerjiyi kamu hizmetine kanalize edebilir. Bu sistem, devletin askeri gücünün halkının iradesinin bir uzantısı olmasını sağlar; böylece hem yabancı düşmanlara karşı güçlü hem de iç karışıklıklara karşı dayanıklı olur.

3. Stratejik Seçim ve Sıkı Eğitim Şarttır

Ancak askeri kurumlar tamamen yozlaşmış ve eski yöntemlerden uzaklaştığı için, orduya karşı nefret ve asker eğitimi verenlerle ilişkiyi kaçıran kötü görüşler ortaya çıktı.

En iyiyi seçmek. Seçim nicelikten çok niteliğe öncelik vermeli, güvenilmez yabancı paralı askerler yerine kendi tebaasından yapılmalıdır. Piyade için, dayanıklılıkları ve fiziksel işlere alışkınlıkları nedeniyle köylüler tercih edilir. Süvari ise genellikle daha fazla kaynak gerektirdiğinden, zengin şehir sakinlerinden seçilebilir.

Yaş ve yetenek. Yeni bir ordu için askerler on yedi ile kırk yaş arasında olmalı, böylece geniş ve yetenekli bir havuz sağlanır. Mevcut kuvvetleri takviye etmek için on yedi yaşındakiler idealdir; çünkü kolayca şekillendirilebilir ve entegre edilebilirler. Çeviklik, güç ve canlı gözler önemli fiziksel özelliklerdir; ancak dürüstlük ve utanma duygusu, yozlaşmayı önlemek için hayati önemdedir.

Kapsamlı eğitim. Eğitim sıkı ve sürekli olmalı; fiziksel kondisyon, silah kullanımı ve taktik disiplinini kapsamalıdır.

• Fiziksel: Koşma, zıplama, güreşme, ağır yük taşıma, yüzme.
• Silah: Gerçek silahlardan daha ağır antrenman silahları kullanmak, kesmeden çok saplama tekniklerine odaklanmak; böylece daha etkili saldırı ve savunma sağlanır.
• Disiplin: Sıraları korumak, komutlara (boru sesi, bayrak, ses) uymak ve manevraları hızlıca uygulamak öğrenilir.
  Bu bütünsel yaklaşım, askerlerin sadece fiziksel olarak değil, zihinsel olarak da hazır ve disiplinli olmalarını garanti eder.

4. En İyi Silahlar ve Esnek Dizilişler Zaferi Getirir

Hem Roma hem Alman silahlarını alırdım ve yarısını Romalılar gibi, diğer yarısını Almanlar gibi donatmak isterdim.

Hibrit donanım. Üstün bir piyade, Roma ve Alman silahlarının güçlü yanlarını birleştirir. Kuvvetin yarısı, sağlam savunma ve yakın dövüş etkinliği sağlayan Roma kalkanları ve kılıçlarıyla donatılmalıdır. Diğer yarısı ise süvariye karşı güçlü ve piyadeye karşı ilk nüfuz sağlayan Alman mızrakları ve hafif silahları kullanmalıdır.

Stratejik yerleşim. Mızraklılar ön saflarda veya süvari tehdidinin en yüksek olduğu yerlerde konumlandırılır; menzillerinden faydalanırlar. Kalkan taşıyanlar ise arkadan gelir, mızrakların düşmanı ilk saldırıda kırması veya yakın dövüşte etkisiz hale gelmesi durumunda kılıçla müdahale eder. Bu katmanlı düzen, farklı düşman dizilişlerine karşı esneklik ve dayanıklılık sağlar.

Uyarlanabilir dizilişler. Ordular, arazi ve düşman taktiklerine uyum sağlamak için çeşitli dizilişlerde eğitilmelidir. Roma’nın Astati, Principes ve Triari sistemi, Yunan falanksının aksine, savaşın yenilenmesi için birden fazla şans sunar. Fabrizio’nun önerdiği tabur yapısı, mızrak ve kalkan karışımıyla hem falanksın sağlamlığını hem de Roma lejyonunun esnekliğini sağlar.

5. Dinamik Savaş Taktikleri ve Esneklik

Bir orduyu savaşa hazırlayanların yaptığı en büyük hata, ona sadece tek cephe vermek ve sadece bir saldırı ve denemeye (şansa) bağlı bırakmaktır.

Katmanlı savunma ve saldırı. Bir ordu asla tek cepheye veya tek bir saldırıya güvenmemelidir. Bunun yerine, hatlarını karşılayıp takviye edecek şekilde organize olmalı, çoklu çatışmalara izin vermelidir. Roma modeli, Astati, Principes ve Triari ile savaşı üç kez yenileme imkanı sunarak olağanüstü dayanıklılık sağlar.

Topçu entegrasyonu. Topçu kararlı şekilde kullanılmalı ve ardından hızla ele geçirilmelidir. Bir kez ateş edip hızla ilerleyerek düşman toplarının yeniden doldurmasını engellemek, sürekli ateşin kendi birliklerini kör etmesinden iyidir. Bu nedenle hızlı ve odaklı saldırı, uzun süren topçu düellolarından üstündür.

Durumsal farkındalık. Kaptanlar, arazi ve düşman koşullarına göre diziliş ve taktiklerini sürekli değiştirmelidir.

• Arazi: Süvarilere karşı doğal engelleri kullanmak veya büyük, disiplinli kuvvetler için açık alanları tercih etmek.
• Düşman: Zayıf noktalarını kullanmak, güçlü yanlarından kaçınmak ve aldatmacalarına hazırlıklı olmak.
• Güneş/Rüzgar: Ordunun görüşünü engellememek veya düşman mermilerine avantaj sağlamamak için konumlandırmak.
  Bu esneklik, iyi eğitilmiş ve organize bir güçle birleştiğinde, çeşitli zorlukların üstesinden gelmek ve zafer kazanmak için anahtardır.

6. Disiplinli Yürüyüş ve Güvenli Kamp Kurma

Romalılar, güçsüz olan yerlerde, bunu kendi sanatları ve ustalıklarıyla tamamladılar.

Düzenli hareket. Bir ordu, her yönden gelebilecek ani saldırılara hazır, disiplinli bir dizilişte yürümelidir. Romalıların süvari gözlemcileri öne gönderip, ardından organize kanatlar ve lejyonlar ile erzakların takip ettiği uygulaması, yürüyüş düzeninden savaş düzenine hızlı geçişi sağlar. Bu, düzensizliği önler ve tehditlere hızlı yanıt verir.

Güçlendirilmiş kamplar. Kamplar, hem doğal güç hem de yapay tahkimatlarla güvenliği ön planda tutmalıdır. Yunanlar doğal güçlü yerler ararken, Romalılar her yerde güçlü kamp kurma sanatını geliştirmiştir; hendekler, setler ve toprak yığınları kullanarak. Bu, araziye bakmaksızın tutarlı kamp düzeni sağlar ve her asker yerini bilir; adeta “taşınabilir bir şehir” gibidir.

Stratejik yerleşim. Fabrizio’nun 24.000 piyade ve 2.000 süvari için önerdiği kamp tasarımı şu özellikleri taşır:

• Kaptanın odası merkezde.
• Silahlı askerler doğuda (ön), silahsızlar ve erzak batıda (arka).
• Hareket için belirlenmiş yollar (Kaptanın Yolu, Çapraz Yol).
• Süvari ve piyade odaları sıralar halinde, belirli görevlerle (örneğin piyade süvarilere destek).
• Odalar ile hendek arasında 100 kol uzunluğunda boşluk; manevra ve ek savunma için.
  Bu titiz planlama, güvenliği sağlar, lojistiği kolaylaştırır ve ordu içinde düzeni korur.

7. Etkili Lojistik, Ödüller ve Sert Cezalar

Roma, nöbette olmayanı, savaşta verilen yeri terk edeni, kamptan gizli bir şey getireni, savaşta büyük bir iş yaptığını söyleyip yapmayanı, kaptanın emri olmadan savaşanı, korkudan silahını atanı ölüm cezasıyla cezalandırdı.

Verimli erzak. Antik ordular, lojistikte verimliliği ön planda tutar, modern orduların şarap ve fırın ekmeğine olan bağımlılığından kaçınırdı. Askerler un, sirke, iç yağı ve arpa taşır, kendi yemeklerini kendileri hazırlarlardı. Bu öz yeterlilik, orduların zorlu arazilerde uzun süre tedarik zinciri sorunları yaşamadan hareket etmesini sağlardı; modern orduların karmaşık erzak ihtiyaçlarının aksine.

Kamu ganimeti, ortak ödüller. Açgözlülüğü önlemek ve disiplini korumak için savaş ganimetleri kamuya ait olmalı, kvestörler tarafından yönetilip liyakate göre dağıtılmalıdır. Bu, askerlerin yağmadan çok savaşı kazanmaya odaklanmasını sağlar ve ordunun bütünlüğünü korur. Asker maaşının bir kısmı da şirketin sancaktarı tarafından tutulur; bu, tasarrufu teşvik eder ve sancak savunmasını şiddetle destekler.

Sıkı disiplin. Disiplin, sert cezalar ve net ödüllerle sağlanır. Firar, mevki terk etme gibi ağır suçlarda ölüm cezası, toplu başarısızlıklarda ise ondalık cezası korku yaratır. Öte yandan büyük kahramanlıklar kamuya açık şekilde ödüllendirilir; cesaret ve hırsı teşvik eder. Korku ve umut dengesi, düzeni korumak ve askerleri kahramanca davranmaya motive etmek için hayati önemdedir.

8. Psikolojik Savaş ve Aldatma Gücü Katlar

Düşmanı savaş sırasında endişelendirmek için, ona yeni yardımın geldiğini duyurmak ya da öyle görünen şeyler göstermek gerekir; böylece düşman bu görüntüyle aldanır, korkar ve kolayca yenilir.

Korku ve umudu kullanmak. Kurnaz bir kaptan, savaşın sadece sahada değil, insanların zihinlerinde de yapıldığını bilir. Aldatma, sahte söylentiler ve sahte hareketler düşman saflarında korku ve karışıklık yaratır, onları yenmeyi kolaylaştırır. Öte yandan, kendi askerlerinde umut ve güven uyandırmak, etkili hitabet ve görünür liderlikle sağlanmalıdır.

Stratejik yanıltma. Kaptanlar avantaj sağlamak için çeşitli hileler kullanır:

• Sahte istihbarat: Casuslara yanlış planlar iletmek veya esirlerin “kaçmasına” izin verip yanıltıcı bilgi vermek.
• Sahte zayıflık: Aşağılık veya düzensiz görünerek düşmanı pusuya çekmek.
• Dikkat dağıtma: Düşmanın başka bir bölgesine saldırarak kuvvetlerini bölmeye zorlamak.
• Alışılmadık görüntü/sesler: Deve, fil veya yüksek sesli ateş kullanarak düşman süvarisini şaşırtmak.
  Bu taktikler, düşmanın moralini ve karar alma yetisini bozmayı, böylece kesin darbeler vurmayı amaçlar.

Gizliliği korumak. Tüm askeri operasyonlarda gizlilik esastır. Kaptan planlarını kendi ordusundan bile saklamalı, kamp büyüklüğü kuvvet artışını veya azalışını belli etmemelidir. Bu, düşmanın hareketleri veya güçleri önceden tahmin etmesini engeller; saldırının sürpriz etkisini ve gücünü maksimize eder.

9. Şehir Savunması İçin Tahkimat Tasarımı ve Kuşatma Sanatı

Daha iyi bir yargıya bağlı olarak, her iki kötülüğe karşı önlem almak istiyorsanız, surun yüksek yapılması, hendeklerin ise dış değil iç tarafta olması gerektiğine inanıyorum.

Yenilikçi şehir savunması. Modern topçuluk, şehir tahkimatlarının yeniden değerlendirilmesini zorunlu kılar. Yüksek ve kalın duvarlar (en az üç kol kalınlığında) şarttır; ancak en etkili savunma, içte bir hendekle sağlanır. Dış duvar yıkılırsa, yıkıntılar bu hendeğe düşer, derinliği iki katına çıkarır ve geçilmez bir engel oluşturur; savunucular ise hendek iç duvarının arkasından güvenle ateş edebilir.

Yaygın hatalardan kaçınmak. Şehir surlarının dışına yerleştirilen geleneksel bastiyonlar topçu ateşiyle kolayca kaybedilir ve savunucuların moralini bozar. Aynı şekilde, kalenin içindeki redutlar, geri çekilme umudu vererek dış savunmaların erken terk edilmesine yol açar. Bir kale, ana duvarlarını kaybettiğinde bütünüyle kaybedilmiş sayılmalı; böylece savunucular sonuna kadar savaşmaya zorlanmalıdır.

Gelişmiş kapı ve giriş kontrolü. Şehir kapıları, basit asma köprülerin ötesinde karmaşık savunmalar gerektirir. Dış yapılar (revetler) girişleri korur ve dolaylı erişim zorunlu kılar. Almanya’da görülen ızgara şeklindeki panjurlar, kapalıyken bile ateş etmeye izin verdiği için sağlam tahtalardan üstündür. Bu önlemler, doğrudan saldırıları engeller ve kaotik geri çekilmelerde düşman sızmasını önler.

10. Kış Savaşının Tehlikeli Aptallığı

Bir kaptan için kışın savaşmak kadar düşüncesiz ve tehlikeli bir şey yoktur; getiren için daha tehlikelidir, bekleyen için ise daha azdır.

Örgütsel çöküş. Kış kampanyaları, askeri disiplin ve organizasyon için doğası gereği zararlıdır. Sert hava, soğuk ve ıslak koşullar orduları ayrı ayrı kışlalara dağıtmaya zorlar; bu da sıcak mevsimlerde geliştirilen sıkı eğitim ve uyumlu dizilişleri bozar. Bu birliksizlik, orduları savunmasız ve etkisiz kılar.

Stratejik dezavantaj. Kışta saldıran taraf daha büyük dezavantajdadır; çünkü